ATHENS VOICE

Τεύχος 161, 29 Μαρτίου-4 Απριλίου 2007
ΠΑΝΙΚΟΒΑΛ ΤΩΝ 5ΟΟ Του ΓΙΑΝΝΗ ΝΕΝΕ

Το «να ένα μήλο» της ονομασίας του είναι αληθινή διαδικασία, σοβαρή. Ενορχηστρωμένη με χειρουργική λεπτομέρεια από αυτούς εκεί τους Μηλιώτες, παρέες της αθηναϊκής πιάτσας που βρήκαν το δρόμο κι έφυγαν - σκηνογράφοι με τραγούδια, ηθοποιοί που ζωγραφίζουν, συγγρα­φείς που μαγειρεύουν, μάγειρες που παίζουν, ξέ­ρεις πώς είναι. Όπως έκανε κι ο Χρήστος στα πα­ράθυρα του «Εν Λευκώ» παλιά, ο καφενές αυτός είναι ένα σκηνικό πνιγμένο στην «ανάμνηση της μηλόπιτας», τη συνταγή της παιδικής μας ηλικίας σε κουτάκια. Ένα απλωμένο layout, ένα σαλόνι, δισέλιδο με τις χιλιάδες εικόνες που συναρμολό­γησαν, καρέ-καρέ, το δρόμο μας μέχρι εκεί - 25η Μαρτίου μιας άγριας, τρελής ζωής, που πάει να πέσει να πνιγεί μέσα στα τσάγια και τα μέλια.
Τους βλέπουμε γύρω τους Μίμηδες και την υπό­λοιπη την τάξη, κρεμασμένους στις καρέκλες με μιαν εφημερίδα ξεχασμένη ανοιχτή στα χέρια τους, χάσκουν χαζεύοντας τους τοίχους της «Άννας» με αφηρημένα χαμόγελα και φλασιές στις καρτ-ποστάλ με τις χρωματιστές κορνίζες. Αλίκες, Ντίντριχ, ο Νίκολσον στον Κούκο, τενεκεδένια καπάκια, Νιβέα, η Χοντρή του θησαυρού, η Billie Holliday, οι Γέροι των Μάπετς, η «Γόπα» του Γιάκοβλεφ κι ο Μπουνιουέλ, Tokalon, η Ξένια Καλογεροπούλου και η Ολυμπιακή Αεροπορία. Οι μικρές άχρηστες πληροφορίες - ή μάλλον τα SOS στο μάθημα της Πατριδογνωσίας. Τι άλλο πρέπει να διαβάζει κανείς, τα πρωινά με ήλιο, μακριά σ' ένα καφενείο που το λέγαν Άννα;

Let’s GO

Τεύχος 37, 23/2/2006 – Αλεξάνδρα Μπράτη

Η Άννα και η Ντία έστησαν ένα ξεχωριστό στέκι στις Μηλιές γεμάτο νοσταλγία. Το άρωμα της κανέλας που σιγοβράζει στην ξυλόσομπα μπλέκεται με τις μυρωδιές από τα σπιτικά γλυκά. Μηλόπιτα, λεμονόπιτα. Δίχρωμη μους με πραλίνα, διάφορες τάρτες αλλά και το υπέροχο cheesecake με το σπιτικό βύσσινο. Καφές στη χόβολη, μεγάλη ποικιλία από σοκολάτες και τσάγια, κρέπες και σπιτικές πίτες.

Voyager

Τεύχος 38, Ιαν-Φεβρ 2007

Christmas στα καλύτερα μέρη της Ελλάδας - Εύη Γεωργάτου
Για τάβλι στο Άννα να ένα μήλο. Αναμμένη σόμπα, φωτογραφίες σαν παλιό σινεμά, χωριάτικες πίτες, καφεδάκι στη χόβολη και ατέλειωτοι γύροι «στα 3 και στα 7». Ζήτα από την Άννα και τη Ντία ένα ποτηράκι λικέρ καρύδι, και αν σου αρέσει αγόρασε και για το σπίτι.

Voyager - Ταξιδεύοντας με αυτοκίνητο

Άννα να ένα μήλο.

Μόνο και μόνο για να δείτε τη διακόσμησή του και να ανταλλάξετε μια κουβέντα με την ιδιοκτήτρια του παραδοσιακού καφενείου Άννα, είναι λόγος να περάσετε από δω. Αν παραβλέψει κανείς βέβαια τα απίστευτα γλυκά-πανακότα, τάρτες με αχλάδι και μέλι, τα κρύα πιάτα, τις κρέπες, τις πίτες, τα πρωινά

Sunday - Μαζί με τον "Αγγελιοφόρο της Κυριακής"

Άννα να ένα μήλο.

Έχουν περάσει επτά χρόνια από τότε που η Άννα και η Ντία αποφάσισαν να αφήσουν πίσω το «κλεινόν άστυ” και να ζήσουν μια ζωή καλύτερη. Δημιούργησαν στις Μηλιές, απέναντι από το αστυνομικό τμήμα, το παραδοσιακό καφενείο “Άννα να ένα μήλο”. Η Ντία φτιάχνει εξαιρετικά σπιτικά – όλοι παραμιλούν για τη νοστιμιά τους -, η δε Άννα είναι η ψυχή του μαγαζιού. Δοκιμάστε το cheese cake με σπιτικό γλυκό βύσσινο, κρέμα λεμονιού με τριμμένο μπισκότο και καραμελωμένα αμύγδαλα, πανακότα, τάρτα σοκολάτας, με πορτοκάλι, τριφτή μηλόπιτα με παγωτό, μαστιχογλυκό, πιείτε ελληνικό καφέ ψημένο στην χόβολη, εξαιρετικό φρέντο καπουτσίνο και ποτά υπό τους ήχους ελληνικής έντεχνης μουσικής το πρωί και jazz rock και λάτιν το βράδυ. Επιτραπέζια παιχνίδια, περιοδικά κουβεντούλα και χάζι.